SAMBA

Taniec latynoamerykański, wywodzący się z Brazylii. W sambie występują dwa rytmy: rytm składający się z czterech ósemek, liczony jako ‘raz-i-dwa-i’ oraz rytm synkopowany składający się z ósemki z kropką, szesnastką i ćwierćnutą rozliczany na ‘raz-i-dwa’. Tempo w sambie to około 50-52 taktów na minutę.

Taniec ten zawitał do Europy w 1914 roku zyskując powodzenie przerwane szybko przez wojnę. Renesans samba przeżywała po II wojnie światowej kiedy wkraczała również do Polski.

Nazwa tańca pochodzi od słowa semba oznaczającego tańce pochodzenia afrykańskiego charakteryzujące się gwałtownymi ruchami ciała. Początków samby należy doszukiwać się w rytmach i pieśniach niewolników afrykańskich, którzy tańczyli w kole. Stąd stwierdzenie, że pary tańczą sambę „po kole”, przemieszczając się dość szybko po parkiecie przypominając falowane ruchy. Samba to taniec żywiołowy i energiczny, przypominający zabawę rozbawionych dzieci. Ważne są także ruchy bioder: wypychanie ich do przodu a potem energiczny powrót. By zachować równowagę podczas wyginania, ciało jest utrzymywane nad przednią częścią stóp.

Podobnie jak tango, samba ma też swoja znaną odmianę: samba brazylijska. Pierwsze skojarzenie, które nasuwa się z myślą o niej jest karnawał w Rio De Janeiro. Do udziału w karnawale w Rio de Janerio uczestnicy przygotowują się cały rok w specjalnych szkołach samby escolas de samba.

Pełna dynamizmu i skoczna samba zachwyca do dzisiaj nie tylko podczas karnawału, ale również na turniejach tańca towarzyskiego - wchodzi wszak w program tańców międzynarodowych. Na turniejach tańca samba tańczona jest jako pierwsza.

Najbardziej znane figury występujące w sambie:
Whisk
Basic Step
Underarm Turn
Turning Walk