Muzyka i melodia ciała stapiają się w jedno...

Taniec brzucha zwany też tancem arabskim, orientalnym oraz Belly Dance jest jednym z najstarszych tańców świata. Pochodzi z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.

Ten ciekawy styl przeznaczony jest nie tylko dla kobiet, ale też dla mężczyzn, lecz oni wolą oglądać ruchy bioder, brzucha, biustu oraz ekspresyjne gesty rąk, które są cechami tańca brzucha. Elementem bardzo charakterystycznym jest też tzw. shimmy, czyli drżący ruch bioder wprawiającego w drgania również brzuch tancerki. Shimmy można wykonywać tez innymi częściami ciała. Taniec ten wzmacnia, ujędrnia i rozluźnia mięśnie stóp, łydek, ud, brzucha, bioder i pośladków a także mięśni grzbietu.



Taniec brzucha potrafi wydobyc z kobiet to co najpiękniejsze. Symbolizuje płodność, wzbogaca duchowość, pobudza seksualność. Jest tajemnicą kobiet, ich językiem bez słów. To okazywanie emocji w bardzo subtelny sposób. Taniec ten charakteryzuje się niewinną kokieterią . Ruchy mogą być energiczne, pełne temperamentu, albo niezwykle subtelne i zmysłowe.
Kobieta bez względu na wygląd powinna czuć się piękna, umieć bawić się sama ze sobą, by wciągnąć w tę grę innych. Dobra tancerka potrafi połączyć energię publiczności z własną i w ciągu kilku sekund nawiązać naturalny kontakt.

Najczęściej wykorzystywane rytmy w tańcu brzucha to:

* fallahi
* karrachi
* malfuf
* massmudi
* taqsim zwany także chftetelli


Strój:
Dawne skromne stroje tancerek znacznie różniły się od obecnych. Dziś tancerki w pięknych ale i bardziej śmiałych, bogato zdobionych strojach używają w trakcie tańca wielu rekwizytów: laski, miecze, świeczniki, elementy perkusyjne a także woal. Niektórzy myślą, że użycie woalu wypływa z potrzeb scenografii lub stał się częścią kostiumu tancerek. W istocie woal był obecny już w świętym tańcu starożytnych
Egipcjan, uważano go za symbol czystości i tajemnicy.

Najlepsza muzyką do tanca brzucha jest muzyka orientalna.