You can dance - Po prostu tańcz! :: Agustin Egurrola w VIVIE

kuuku · Wysłany: 2008-08-20, 10:58 **Agustin Egurrola w VIVIE**

Agustin Egurrola – polak, czy kubańczyk? Przez wiele lat nie mógł odnaleźć prawdziwego siebie. Po wielu latach wrócił na Kubę, by odpowiedzieć sobie na wiele ważnych pytań.
Wyjechał z Kuby mając pięć lat razem ze swoją mamą. Reporterowi zwierza się, że niewiele pamięta z tamtego okresu, tylko biały piasek, morze i małe przedszkole z jego miejscowości. Stwierdza, że jego dzieciństwo było przesiąknięte łzami matki. Dlatego do dzisiaj nie może spokojnie patrzeć jak kobieta płacze. Ze względu na to, że wychowywał się bez ojca, prawie do wszystkich mężczyzn mówił „tato”. Pytany o to, czy zna historię miłości swoich rodziców, odpowiada, że teraz już tak. On był wykształconym lekarzem weterynarii. Jeździł do wielu krajów Europy. Doktoryzował się w Polsce i właśnie tam poznał jego matkę. Ona uznała to za miłość swojego życia. Sprzedała wszystko co miała i wyruszyła razem ze swym ukochanym na Kubę. Zrobiła to nawet mimo protestom dziadków. Na Kubie właśnie była rewolucja. Agustin opowiada, ze ludzie chcieli zbawiać kraj, nie była im w głowie rodzina. Kiedy jego ojciec dowiedział się, że jego „ukochana” jest w ciąży, zapakował ja na statek by urodziła dziecko w Polsce. Podróż trwała 2 miesiące. „A potem jak prawdziwy Latynos napisał jej list, by już nie wracała”. Ona jednak się nie poddała. Wróciła na Kubę i została tam mimo tego, że ojciec Agustina miał już inna kobietę. Po czterech latach oczekiwania w nadziei wróciła ze swoim synem do Polski. Egurrola wspomina że wyjątkowo dobrze pamięta jaka zgaszona była w samolocie, w którym nauczyła go jak się wymawia dzień dobry i imię jego dziadka.
Trafił do ciasnego mieszkanka na Żoliborzu, gdzie spędził całą swoją młodość.
Pytany o to, czy pamiętał swojego ojca odpowiada, że tylko do czasu. Kiedy wrócił do kraju matka jeszcze przez pewien czas stawiała mu go za wzór. A potem zniknął. „Z rozmów i z myśli.” Chciała się odciąć od przeszłości, pozwoliła mu zapomnieć język hiszpański mimo, że sama była tłumaczem. Nawet, gdy jej syn chciał, żeby znalazła sobie kogoś innego, ona ciągle żyje w samotności. Nie potrafi już zaufać.
Agustin opowiada również, kiedy po raz pierwszy spotkał swojego ojca. Stało się to niespodziewanie, podczas wyjazdu jego mamy. „Wyjeżdżając na dwa tygodnie do Zakopanego, poprosiła: „Synu, podlewaj kwiatki”. Przypomniałem sobie o tym niedługo przed jej powrotem. Cały dzień zwlekałem. Dopiero późnym wieczorem wsiadłem w samochód. Stałem przed domem matki, szukając kluczy, kiedy podjechała taksówka. Wysiadł z niej mężczyzna, starszy człowiek. Miał coś znajomego w twarzy. Usłyszałem ciche: „Buenos dias. Yo soy to padre” (Dzień dobry. Jestem twoim ojcem),” opowiada tancerz. Od ich rozstania minęło ponad 30 lat. I to był prawdziwy wstrząs. Nie mógł zrozumieć, dlaczego przyjechał właśnie teraz. Mieszkał z nim dwa tygodnie, starając jak najlepiej poznać. To właśnie spotkanie zadecydowało o jego powrocie na Kubę. Jednak do końca odważył się na to dopiero kilka lat temu. Wyznaje reporterowi Vivy, że to był właśnie przełom w jego życiu. Zrozumiał czemu jest inny od polaków. Miał przecież inną barwę głosu, inny kolor skóry, temperament. Podobała mu się zawsze muzyka latino, seksualność w tańcu, a to przecież jest częścią Kuby. Egurrola mówi, że właśnie przez to, przez lata czuł się w pewien sposób rozdarty. W szkole próbował upodobnić się do swoich rówieśników, tylko nie udawało mu się. Przecież wyróżniał się ciemniejszą karnacją i obco brzmiącym nazwiskiem. Wszyscy i tak uważali go za Kubańczyka. Wyjawia, że przez to chciał wszystkim udowodnić, ze wcale nie jest gorszy, że też potrafi coś osiągnąć w życiu. Uprawiał sport i szukał jakiegoś zajęcia, które pochłonęło by go bez reszty. W dzieciństwie był jednak niepewny i nerwowy, dlatego nie za dobrze radził sobie w szkole. Po maturze zastanawiał się nad pójściem do seminarium, lecz jednak wybrał AWF. I to właśnie tam, na pierwszy roku okazało się, że Agustin ma smykałkę do tańca. Na praktykach kolega pokazał mu podstawowe kroki cha-chy. Powiedział mu, że szukają ludzi do zespołu Park. Zapisał się, zaczął tańczyć i odkrył swoją pasję, dla której musiał się bardzo poświęcić. Wyznaje, że w grupie był najstarszy, miał największe zaległości. Wszyscy mówili mu, że to już za późno na karierę taneczną. Jednak on zawzięcie trenował. Nie było czasu na wolne weekendy, wspomina. Został akademickim mistrzem Polski, mistrzem Polski amatorów, potem zawodowców. I podobnie jak jego matka przed laty, sprzedał wszystko co mógł, by wyjechać do Londynu i kształcić się u najlepszych. „Taniec angażuje emocje. Pomógł mi się otworzyć, nabrać pewności.”
Pytany o rodzinę przyznaje, że nie jest typem macho. Nie potrafi zostawić kobiety, a jego związki trwały lata. Gdy na Kubie oglądał rodzinne albumy razem ze sowim ojcem zauważył mnóstwo ślubnych zdjęć. Powiedziałem wtedy do niego: „Miałeś cztery żony, a dziś jesteś sam. Czy żadna z tych kobiet cię nie kochała?”. Odpowiedział: „Jestem pewien, że kochały mnie wszystkie”. Patrzyłem na ojca i myślałem o matce. To była jego zabawa, poznał Polkę, poderwał ją i przywiózł na Kubę pochwalić się. Wydaje mi się to takie puste, szczeniackie. Można się w życiu bawić, ale nie wszystkie kobiety chcą się bawić. Jak sam przyznaje, jego stosunek do kobiet i świata ukształtowała matka i jej łzy. Sam ma dziewczynę, tancerkę Ninę. Jest jej ciężko w świecie tancerzy, bo nie jest postrzegana jako Nina, tylko „tancerka Egurroli”.
Gdy teraz przygląda się swemu życiu już z dystansem, stwierdza, że wiele go ominęło. Jego znajomi maja rodziny, domy a on jest ciągle „niewolnikiem własnego sukcesu”.
Kiedy już zostanie ojcem, chce pokazać Kubę swoim dzieciom. Chce odbudować kontakty z ojcem. Może nawet wziąć do siebie, gdyż nie może patrzeć jak jego ojciec żyje w skrajnej biedzie. Jego emerytura wynosi 20 dolarów.
Na koniec stwierdza, że już nie trzyma w sobie urazy. Nie jest już małym chłopcem. I to właśnie podróż na Kubę pozwoliła mu odkryć samego siebie.

izula · Wysłany: 2008-08-20, 11:15

Jak dla mnie to jest dziwne, tak zostawić rodzinę i odejść.
Dobrze, że wrócił.. chociaż nie wiem czy da się tak przyzwyczaić po tylu latach, do swojego ojca. Przecież można uznać, że to obca osoba. Trzeba się poznawać od nowa..

kuuku, świetnie to opisałaś

Najbardziej to podoba mi się zdjęcie

anulka0920 · SzefWszystkichSzefów **Super Moderator**

Agustin `wylał` swoją prywatność. No cóż, skoro chciał, jego sprawa. Mnie to tak średnio interesuje, ale może niektórzy dzięki temu będą mogli lepiej zrozumieć jego i sytuację, w której się znajdywał.